મારી નજરે: અલગારી રખડપટ્ટી - રસિક ઝવેરી

આમ તો આ પુસ્તક ૧ અડવાડીયા પેહલા પૂરું કરી દીધું છે પણ વ્યસ્ત દિવસોને લીધે આ બ્લોગ અધુરો હતો. 

આ પુસ્તક મારા wish-listમાં નહોતું પણ પુસ્તકનું નામ વાંચીને જ આકર્ષણ થયું કેમ-કે મને પણ આ રીતે રખડપટ્ટી કરવાનો શોખ છે.... અલગારી.... જો કે હવે ભાગ્યે જ આવો સમય મળે છે પણ કોલેજના દિવસોમાં અમે પણ સારી એવું આવી અલગારી રખડપટ્ટી કરી છે. ફરક એટલો જ કે અમે સુરત-અમદાવાદ-બેંગ્લોર-મુંબઈમાં કરી છે અને રસિક ભાઈએ લંડનમાં. 

આમ તો આ પુસ્તક ૩૦ કરતાં વધારે વર્ષ જુનું છે પણ એમના અનુભવો અને ભારત-લંડન વચ્ચેના સંસ્કૃતિ, સામાજિક વ્યવહારો તફાવતો આજે પણ લાગુ પડે એવા જ છે. 

જેને કારણ વગરની રખડપટ્ટીનો શોખ હોય, અને વ્યવસાય સિવાય બીજા દેશોની સંસ્કૃતિ વિષે જાણવાની ઈચ્છા હોય તેમને મજા આવે એવું પુસ્તક છે.

કાશ, હું ક્યારે આવી રખડપટ્ટી કરી શકીશ!!!!!

વ્યસ્ત વ્યસ્ત સપ્તાહ...

ગયું સપ્તાહ બહુ વ્યસ્ત વ્યસ્ત રહ્યું. નોકરીમાં, મારો લીડ USA છે એટલે ટીમની જવાબદારી મારી પર હતી  એટલે આપણાં ઉપરાંત ટીમના કામ પણ જોવાના, થોડું અઘરું કામ હતું મારા માટે. પહેલીવારનું હતું ને એટલે, અત્યાર સુધી લીડને કહેતા હતા કે તમે બરાબર મેનેજ નથી કરતા!!! હવે જાતે કરવાનું આવ્યું એટલે ખબર પડી કે કેટલા વીસે સો થાય... એક જ ઉદાહરણ, એક ટીમવાળાએ કહ્યું બહુ બોરિંગ કામ છે આ... મેં કીધું કરવું તો પડશે જ ને.. અને જલ્દી કરવું પડશે... :) .... કાલ સુધી આપણે ફરિયાદી હતા.... આજે....

અને પછી મારા નાના ભાઈની સગાઇ કરી એટલે એમાં વ્યસ્ત હતા.... અને પછી હેત્સીને રમાડવામાં અને અમારા અને ભાઈના ઓરડાનું ફર્નીચરનું કામ કાજ ચાલે છે તો એમાં વ્યસ્ત હતા... પાછુ હમણાં ફેસબુકમાં ફાર્મ-વિલે રમતની રત લાગી છે તો એમાં પણ.. આમ તો કોઈ દી ખેતી કરવા જવાનો નથી તો આ રમતમાં તો કરી લઇ એ...

અને સાથે બક્ષીના ૨ પુસ્તકો પુરા કરી દીધા.. એક તો 'ગુજરાત અને ગુજરાતી'... અને આ પુસ્તકે નિરાશ  કર્યો. થોડાં ધીરુભાઈ માટેના સારા શબ્દો બાદ કરતા એક ગુજરાતી તરીકે ગર્વ થાય કે વાંચવાની મજા આવે એવું કશું જ નથી આ પુસ્તકમાં. સાચી વાતો કડવી લાગે એવું થયું  કૈક.... મહાજાતિ ગુજરાતી જલ્દી વાંચવું પડશે મારે .... :) ... અને બીજું .... ગોધરાકાંડ (રજનીભાઈના બ્લોગ પરથી આ પુસ્તક વિષે માહિતી મળી અને બક્ષીની આગ જરતી ઝુબાન વાંચવાનું મન થયું એટલે વાંચી નાખ્યું) પણ આ બધા જ લેખો મેં આગળ એ સમયના વર્તમાન પત્રોમાં વાંચેલા હતા... કંઈ નવું  નહોતું  અને આ પુસ્તક વાંચ્યા પછી વિષાદ-યોગ આવી જાય કે અંગ્રેજી મીડિયાને, સેક્યુલર લોકોને ગુજરાત પ્રત્યે આટલો દ્વેષ કેમ છે ભાઈ!!!!

હશે.. ગુજરાત તો પણ પ્રગતિ કરી જ રહ્યું છે અને સુરત-અમદાવાદ જેવી રહેવાની મજા બીજે ક્યાંય આવે એમ નથી..... મને હો કે... બીજાની ખબર નહિ...

ચાલો કારીગર બોલાવે છે... કૈક વસ્તુ લાવવાની હશે.... આવજો.... 

My View: The Fifth Mountain - Paulo Coelho

This book for those people who believes in God, but their faith is in doubt due to obstacles, difficulties, injustice in life and they are thinking that really God exists or not!!!! It conveys the message that whatever happens, it happens for good even it is bad for you at that moment. Don't fight with God and whatever happens, just accept it and try to improve it with your hard work without worry of result. Other authors write boring self improvement books like lectures and here, Paulo Coelho saying those things in the form of stories.

Definitely not for me, but I took as a nice story and enjoyed it. You too will enjoy.

What the crap....Killing mosquitoes is news now....

Came from office at 10 pm... already tired enough. My roomies finished their dinner so I am eating alone and getting bored as we are poor people who don't have color TV and channel connection so just picked up paper near by, It was Mumbai Times of 21st march. 

You must know mumbai times is page 3 kinda thing that comes with regular news paper of Times of India (TOI). It's all about gossiping of movies, stars, sports person and things which related to rich people only. It's kinda waste for normal ordinary public still TOI wasting so much paper on it. Its nothing related to actual news paper. and some times this mumbai times having as much pages as main news paper.... n they (Times of India) started green India initiatives and save trees movement.... !!!!!!

OK enough outburst.... reason of outburst, already punctured mind from office and then this crap news item.... "Yes I killed about 15 of them in the first half hour. I’m usually a non-violent person but surely this will be considered self-defense,” she explains." What the f***. Some third grade actress (whose contributions to Indian film industry is 2-3 flop and boring movies) is killed 15 mosquitoes and that's the news on last page of paper. I have killed 1000s of mosquitoes but forget about news paper, I never mentioned it to my blogs till now.... and There are number of readers who will waste their time to read this crap!!!! Be Responsible journalist...

Now yar, we knew there is so much competition in media and they are making news from nowhere but this is the height... definitely height of boring and non-existence-news-journalism.... sorry but i couldn't find the better word....

anyways but I like the pic of Anjana Sukhani.... :) ....  and after writing this blog, anger on TOI vanished....so all cool now...

અહીં અંતર મીનીટોમાં પુછાય છે.....

થોડા મુંબઈના અનુભવો...

બીજા શહેરોની ઓફિસમાં જયારે નવા નવા માણસો મળે ત્યારે લોકો એક બીજાને કયા એરિયામાં રહે છે અને ઓફીસથી કેટલા કિલોમીટર દુર છે એવું પૂછે છે જયારે અહી મુંબઈમાં કયા એરિયા પછી બીજો સવાલ હોય છે (નજીકના) રેલ્વે-સ્ટેશનથી ઘર કેટલું દુર છે અને ઓફીસ પહોંચતા કેટલી મિનીટ લાગે છે!!!! ટૂંકમાં અહી અંતર કિલોમીટરમાં નહિ પણ મીનીટોમાં પુછાય છે.

અહી તો ઘરની જાહેરાત પણ એ રીતે આપેલી હોય છે કે સ્ટેશનથી ૫ જ મિનીટના અંતરે. જે લોકો સ્ટેશનની નજીક રહેતા હોય એ જાણે મોટી ધાડ મારી દીધી હોય એમ વટથી કહેશે કે મારું ઘર તો સ્ટેશનથી ૨ મિનીટ જ દુર છે. પછી ભલે ને ૧૦ બાય ૧૦ની ચાલીમાં રહેતો હોય. અહી સ્ટેશન પાસેની ચાલીનું ભાડું સ્ટેશનથી દુરના બંગલા કરતા વધારે હોય છે. 

અહી પણ ભારતના બીજા શહેરોની જેમ લોકોને ફૂટપાથ પર ચાલવાની આદત નથી. રસ્તા પર જ ચાલવાનું અને વાહનોની ટ્રાફિકને લીધે પહેલેથી ઘટી ગયેલી ઝડપ વધારે ઘટાડવાની. જોકે એના ૨ કારણો મને મળ્યા છે, એક તો ફૂટપાથ પર પાથરણાં પાથરીને, ફૂટપાથ રોકીને, દુકાન  ખોલીને  બેસી ગયેલા નાના વેપારીઓ અને બીજું સલમાનખાન. સલમાનખાને રાતના ફૂટપાથ પર સુતેલા લોકોને ઉડાવી દીધા હતા એ તો યાદ જ હશે ને. એટલે ફૂટપાથ પર ચાલવાની  બાબતમાં મુંબઈ અપવાદ નથી.

બીજું અહી જો તમે ઘરની બહાર ખુલ્લી હવામાં ફરતા રહો તો દર કલાકે કલાકે નહાવું પડે, સિવાય કે ડીસેમ્બર-જાન્યુઆરી મહિનો હોય અથવા તમે જન્મથી જ મુંબઈમાં રહેતા હો. બહારથી આવેલા લોકોને અહીં વધારે પરસેવો થાય છે. અહીંની હવા ભીની ભીની... ભેજવાળી છે એટલે. મુંબઈ આવ્યા પછી જ મેં ગંજી પહેરવાનું શરુ કર્યું. એટલે તમે સમજી શકો છો અહીંની આબોહવા.

જો કે અહી તમે તમને ગમે તે રૂપ ધારણ કરી શકો છો!!!! મારો કહેવાનો મતલબ છે કે તમને ગમે એ ગોવિંદા ટાઈપ કપડાં પહેરી શકો.... ગમે એ વાળની સ્ટાઇલ મારી શકો છો. અહીં તમને જોવા કોઈ નવરું નથી, સિવાય કે તમે નગ્ન થઇને બહાર નીકળો :).  લોકો પાસે સમય જ નથી તમને જોવાનો. યુવતીઓ માટે ભારતમાં મુંબઈથી આદર્શ શહેર ના હોઈ શકે. બધી જ જાતની છૂટ અને કોઈ જાતની રોક-ટોક નહિ. અને શોખ પુરા કરવા માટે પૂરી આઝાદી. બધી જાતના શોખ માટે અહી ક્લાસ મળી રહે છે, મહેંદીથી માંડીને ડાન્સ સુધીના બધા.

મુંબઈમાં તમારી લાઈફ સ્ટાઇલ તમારે નક્કી કરવાની છે. અહી ૧૦ રૂપિયાનાં ૨ વડાપાવથી પણ પેટ ભરાય છે અને ૨૦૦૦ રૂપિયાનું લંચ પણ મળે છે. ૧૦૦૦ રૂપિયામાં ગટરની બાજુમાં ઝુપડું પણ મળે અને લાખ રૂપિયાનો બંગલો પણ ભાડે મળે છે.  મને નથી લાગતું કે આ મુંબઈ સિવાય ભારતના બીજા કોઈ શહેરમાં તમને લાઈફ સ્ટાઇલ પસંદ કરવાની આટલી અનુકુળતા મળી રહેશે.