Friday, November 26, 2010

Where I belong.......

Thanks Giving and Diwali... Cheese Pizza and Butter Roti... Great Breads but dull sandwich and Not so good breads but spicy vada-pav... -5c winter and 18c winter... 1-month long colorful fall season and 5 day single color fall season... Clean / Clear / Wider roads and Crowd / Narrow roads... Friendly Greetings to Everyone and Warmly Ram-Ram only to close friends... Thanks for each n every small favour and Taken for granted even for bigger things... 8 to 5 working hours and 10 to 10 working hours... 10 minutes quick alone lunch at desk and 1 long hour group lunch at canteen... Father goes to school to pick kids and Mother works from Morning to Night... White and Black and Brown People................
All these differences I enjoyed in last 2 months.... I worked in office alone (team mates worked from home) on Diwali weekend and enjoying leave today on Thanks giving day.
Being an software engineer, I have an option to choose city n country and often asked why I am in Mumbai and not in USA/UK. and now I have seen USA... I am not sure life would be different for me here.
Surely living standard of life is better in USA and many more things which I enjoyed here (like NYC city, Casino at Atlantic city, fall colors, much more options in beer, cheese filled pizza, snow and many more) are not possible in India but then it asks for many sacrifices too, specially social life is completely different here. You have to leave behind your relatives, close friends, favourite hangout places, spice food, not-so-social etiquette and many more things which are near your hearts. But yes, I would definitely like to enjoy my bachelor life here but...aah... that's no longer story now and I am even happy with my life in India.
I enjoyed my stay here and I am enjoying life in India too....  There are attractions and dreams at both places and both place asks to leave few things behind.... I am not sure where I belong too.... and where I will enjoy more...

Saturday, November 6, 2010

નુતન વર્ષાભિનંદન....

સૌને દિવાળીની હાર્દિક શુભેચ્છાઓ અને નવા વર્ષના સાલ મુબારક....
અમારા માટે તો જો કે દિવાળી દિવાળી રહી નથી, અરે ના ના... મેં કોઈ દેવાળું નથી ફૂંક્યું. હજી મારી નોકરી સલામત છે અને એ સલામત રહે માટે રોજ ૧૨-૧૪ કલાક કામ કરું છું, શનિ-રવિનાં  પણ... હમણાં હમણાં મેં મારા પરમ મિત્ર આળસ જોડે દુશ્મની કરીને પરમ દુશ્મન મહેનત જોડે દોસ્તી કરવાની કોશીશ કરી છે અને કહેવું પડશે કે દિવસો  સારા નથી જઈ રહ્યા, એટલે જ કહે છે કે, જે તમારા સ્વભાવમાં ના હોય એ કામ ના કરવા જોઈએ.
મેં મલ્ટી-ટાસ્કીંગ એટલે કે એક સાથે ઘણા બધા કામ કરવાની કોશિશ કરું છું, ઓફીસના કામ સિવાય રોજના કામ-કાજ પણ. કહેવું પડશે કે ભૂલો વધારે થઇ રહી છે એમાં, મહેનત કોઈ મદદ કરતું નથી મને. સોમવારે ચાનાં વાસણ ધોવાના રહી ગયા, મંગળવારે ઓફિસનું કાર્ડ ભૂલી ગયો (પહેલી વાર ૫ વર્ષમાં, લોકો છાશવારે ભૂલતા હોય છે પણ.....), બુધવારે સેલફોન ભૂલી ગયો, ગુરુવારે ઈસ્ત્રી કરતા કરતા ચા બનાવતો હતો અને ચા ઊભરાઈને બહાર આવી ગયી. શુક્રવારે થોડી મદદ આળસની લીધી અને કંઈ ના ભૂલ્યો, જુના દોસ્તો એ જુના દોસ્તો. જો કે ઓફીસમાં મહેનતની દોસ્તી થોડી કામ આવી રહી છે.
અને આમ પણ નવું વર્ષ આવે છે કાલે કંઈક તો સંકલ્પ તો લેવો પડશે ને, અહી અમેરિકામાં નવા વર્ષ જેવું કંઈક લાગે. થોડાક રિતી-રીવાજો તો પાળવા પડે ને!!! એટલે અમે મહેનત જોડે દોસ્તી કરવાનો સંકલ્પ લેવાનું નક્કી કર્યું છે અને તૈયારી આ અઠવાડિયાથી કરી હતી, આળસ થોડો નારાજ થઇ ગયો છે પણ એને મનાવતાં વાર નહિ લાગે, એ તો અમારી નસ-નસમાં દોડે છે.
ચાલો ત્યારે, ચા પછી ઉભરાવાની તૈયારીમાં છે....
સૌને સાલ મુબારક.....